Eva van Voorneburg | 22 jaar | Afgestudeerd GGZ-agoog | Floormanager Koffiehuis Schenkers | Schrijver bij ‘Versjes voor Vandaag’

‘We proosten op het goede.
Dat je meer bent geworden wie je bent,
en meer mag worden wie je wilt.
Het liefst nog heel veel jaren,
om nog veel meer goeds te sparen!’
[uit: versjes voor vandaag]

En dat heb ik ook dit jaar weer gedaan. Ik heb geproost op 2017, met de hoop op veel goeds voor dit jaar. Ik proostte op al het goede van het afgelopen jaar.

2016 is voor mij een jaar van veranderingen geweest. Ik ben afgestudeerd, ging op mezelf wonen, ben gaan werken in plaats van studeren en ik kreeg voor het eerst een relatie. Vooral hele leuke dingen waarop ik met een gelukkig gevoel terugkijk. Toch was het niet alleen maar leuk, maar vooral heel spannend.

Spannend, omdat veranderingen dat altijd zijn. Spannend, omdat ik een heleboel keuzes moest maken en ik daar niet goed in ben. Keuzes zorgen bij mij altijd voor twijfel. Bang dat ik niet het juiste kies, niet de beste optie neem. Was het wel verstandig om op mezelf te gaan wonen? Ik kon op deze manier niet lekker sparen. Kan ik dan wel genoeg sparen voor de toekomst? Genoeg vragen die mij aan het twijfelen brengen.

De grootste twijfel en onzekerheid was, en is er nog steeds, rondom mijn carrière. Ik ben namelijk afgestudeerd GGZ-agoog, na een hbo-opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Ik zou nu een baan kunnen hebben in de zorg of nog druk aan het solliciteren kunnen zijn. Maar in plaats daarvan werk ik parttime in een koffiehuisje. Inmiddels heb ik daar meer verantwoordelijkheid dan alleen het maken van broodjes en het serveren van koffies. Maar toch, het is niet wat de meeste mensen verwachten, na een vierjarige studie SPH.

Ik heb veel last gehad van die verwachtingen. Ik kreeg het gevoel dat ik niet goed genoeg was en dat ik meer moest voldoen aan die verwachtingen. Maar ik ben nou eenmaal niet altijd wat anderen verwachten van mij. Ik mag dat gelukkig helemaal zelf bepalen en zelf uitzoeken.

Overigens zie ik mijn toekomst anders, al weet ik niet wanneer die verandering begint. Maar ik weet wel dat dit is wie ik nú ben: Eva, een koffie-serverende GGZ-agoog die in haar vrije tijd anderen probeert blij te maken met het schrijven en verkopen van haar versjes. Daarnaast probeert ze haar rijbewijs te halen, een jeugdgroep leiding te geven en te genieten van een jaartje geen studiestress. Terwijl ze went aan het leven ‘op zichzelf’ en nadenkt over wat ze met haar toekomst wil en welke baan goed bij haar zou passen. Zo ben ik voor nu wie ik ben.

e-max.it: your social media marketing partner