Sophie van Bree |22 jaar | student Audiovisuele Media aan de HKU | schrijfster en singer-songwriter

Wat zou er veranderen als ik geen verwachtingen in mijn hoofd heb? Waarschijnlijk zou ik rustiger zijn, minder schuldgevoelens hebben en minder vaak teleurgesteld worden. Verwachtingen zijn lastig te bevatten, omdat er vele soorten zijn. Om iets van een overzicht te creëren in verwachtingenwereld is hier mijn lijstje:

1. Verwachtingen die je van jezelf hebt.
Verwachtingen en dromen, zo ver van elkaar liggen ze niet. Van mezelf verwacht ik dat ik vol voor mijn dromen ga. Dus lig ik een keer twee dagen met een bezweet koortshoofd op bed, dan kan ik mezelf al snel een faler voelen. Een van mijn grootste dromen is om documentairemaker te worden. Toch knaagt er iets aan mijn verwachting om vol ervoor te gaan: soms moet ik mezelf echt rust gunnen en wat vaker nee zeggen, in plaats van doorjagen tot ik uitgeput ben. Dus hup, avondje vrij houden en zonder verwachtingen puur gaan Netflixen.

2. Verwachtingen waarvan je denkt dat anderen die van je hebben.
In drukke tijden besteed ik mijn vrije tijd het meest aan de vrienden, vriendinnen en familie die heel dicht bij me staan. Dan komt het voor dat de vriendinnen waar ik ook veel om geef maar die ik minder spreek, iets op de achtergrond komen te staan. Daar kan ik me dan schuldig over voelen. Ik weet dat ze het ook druk hebben, maar als ik dan even geen idee heb wanneer ik ze in de komende weken of zelfs maanden zie, voelt het toch lullig. Ik probeer nu de verwachting ‘Ik moet door iedereen leuk gevonden worden’ van mij af te schudden. Als ik het druk heb en daardoor mijn prioriteiten elders liggen, dan is dat oké. Als vriendinnen snap je dat en de volgende keer nemen we een extra dik cakestuk in het cafeetje waar we bijkletsen.

3. Verwachtingen die je zelf creëert.
Doordat ik van mezelf vaak vrij vrolijk en bruisend kan zijn, heb ik soms het gevoel dat dat telkens verwacht wordt van mij. Nu ik in de afgelopen jaren persoonlijk ontzettend groei, gedraag ik mij vaker hoe ik mij echt voel. Zo was ik op een zaterdagavond op een feestje van de vriendengroep van de middelbare school die ik al een tijd niet gezien had. Rond 11 uur was ik zo ontzettend moe. Ik had geen zin om te drinken, geen zin om te praten en wilde eigenlijk alleen maar slapen. Ik loop nog niet zo lang fulltime stage en daar moet ik aan wennen. Bovendien had ik naast de stage veel gedaan. Nu stortte ik in. Mijn vrienden probeerden mij over te halen om toch te blijven, omdat ze mij al zo weinig zagen. Lief natuurlijk, waardoor ik schoot in het verontschuldigen voor het feit dat ik nu ‘saai’ naar huis ging. Ik had de verwachting van mezelf dat ik vrolijk en bruisend de avond zou beleven en dat gebeurde niet, dus was ik bang dat ik anderen teleurstelde. Allemaal door één verwachting die ik zelf heb gecreëerd.

Iedereen heeft zijn eigen gedachtewereld, dat is maar goed ook. Ik kon mij weleens teleurgesteld voelen als ik weinig berichten kreeg van een jongen die ik erg leuk vond. Maar het was mijn verwachting dat hij regelmatig iets zou sturen. Toen ik er eens over sprak met hem, zag ik in dat hij geen ‘apper’ was. Het was totaal niet persoonlijk. De teleurstelling had dus met mijn eigen verwachting te maken.

De ‘verwachtingendruk’ die ik grotendeels zelf creëer, kan ik regelmatig voelen. Ik doe allemaal leuke dingen, werk hard, neem weinig tijd voor mezelf en zeg tegen te veel ‘Ja’. En dan? Mijn lichaam gaat in zijn achteruit. Ik krijg migraine, word ziekig of ontzettend moe. Dan is er nog maar één keus: rust nemen. Verwachtingen, de grote ‘killers’ van energie. Vooral de eerste twee uit het lijstje zijn de grote boosdoeners. Zo kan ik regelmatig vastlopen door een ophoping van al die eentjes en tweetjes in mijn hoofd: ‘Ik heb nog steeds niet gereageerd op haar app, straks denkt ze dat ik niet met haar wil afspreken’ of ‘Ik heb haar nog helemaal geen cadeau gegeven voor haar afstuderen, misschien is het asociaal.’

Wat ik eigenlijk doe is een oordeel geven aan een verwachting die ik zelf heb bedacht. Soms vergeet ik dat ik mens ben en dus niet altijd gelijk reageer, dingen kan vergeten en niet alles op een bepaald moment hoeft. Dus laat die verwachtingen maar achterwege in mijn hoofd, ik ga proberen zelf te kiezen. Dag verwachtingen, ik kies zélf! Mijn verwachtingen-challenge gaat nu in.

e-max.it: your social media marketing partner